Werkgever mag een werknemer weigeren om 9 uur per dag te werken 

Het komt vaker voor: een werknemer die niet langer vijf maal acht uur per week wil werken, maar liever vier dagen van negen uur werkt. Niet alle werkgevers willen meewerken aan een dergelijk verzoek. Recent heeft de rechtbank Overijssel een uitspraak gedaan over deze kwestie.  

In de betreffende zaak had een werknemer een arbeidsovereenkomst voor 40 uur per week. De werknemer had de werkgever verzocht om zijn werkuren te verminder tot 36 uur per week en die uren te spreiden over vier werkdagen van negen uur. De werkgever wilde wel instemmen met de vermindering van de arbeidsuren, maar niet met de werkdagen van negen uur. De werknemer was het hier niet mee eens en legde de kwestie voor aan de rechter.  

Wat zegt de wet? 

Een werknemer mag op grond van de Wet Flexibel Werken een verzoek tot aanpassing van zijn werktijden doen bij de werkgever. De werkgever dient met de werknemer te overleggen over diens verzoek. Weigeren van het verzoek kan als het belang van de werkgever groter is dan het belang van de werknemer bij de wijziging.  

Wat zegt de rechter? 

De werkgever voert aan dat een werkdag van negen uur niet wenselijk is. Hoofdregel binnen het bedrijf is dat een werkdag acht uur duurt. Langere werkdagen zouden leiden tot verminderde productiviteit en kwaliteit. Ook zou inwilliging van het verzoek leiden tot precedentwerking, dus dat meer collega’s dat zouden willen. Dat laatste leidt vervolgens weer tot roostertechnische problemen.  

De rechter gaat mee met de werkgever. Het belang van de werknemer om één dag per week vrij te zijn en niet te veel terug te gaan in salaris, weegt minder zwaar dan het belang van de werkgever voor het behoud van een achturige werkdag. Daarbij komt ook dat de werkgever goede alternatieven heeft geboden, bijvoorbeeld om werkweken van afwisselend vier of vijf dagen te werken, of viereneenhalve dag per week.