Terugblik én vooruitblik – Wat staat ons te wachten in 2026!?

Corné Verboom 

Terugblikken, dat verwacht vooral duiding geven aan wat gepasseerd is – simpelweg constateren is toch wat mager. Nu is ondergetekende geen historicus die daarvoor doorgeleerd heeft, en deelt dan ook slechts met de nodige omzichtigheid wat observaties. 

Het opgedragen thema eindigt in een uitroepteken en een vraagteken. Eerst een waarschuwing, dan een vraag. Ook voor profeet is schrijver dezes letterlijk niet in de wieg gelegd: ik ken en wij weten de toekomst niet, dus hoe kan … Weten we die niet? Zonder oneerbiedig gemeenplaatsen op te sommen als “natuurlijke liefde zal verkouden” en “(geruchten van) oorlogen”: als je gebeurtenissen uit het minder en meer recente verleden als een tijdlijn langs de waarschuwingen uit de Bijbel legt, moet je wel constateren dat die behoorlijk accuraat zijn. Wetenschappelijk -met die term wordt kwistig gestrooid, en ik durf beweren dat dit niet zal veranderen- is het dan populair om te “extrapoleren”, al-dan-niet met een model van de werkelijkheid (alsof die zich wat van zo’n model aantrekt!) proberen een trend te onderkennen en “die lijn doorzetten”. Vaagheid en onzekerheid alom, maar ja we kennen die toekomst niet, hè? En wat je niet weet of kent, heeft ook geen zin om angstig voor te zijn. 

Eén “trend” durf ik wel te duiden: wij, de mens, zoeken zekerheid en vooruitgang – en dat zal er niet minder op worden. Behouden wat je hebt, en liefst nog een beetje meer of beter, zowel economisch als sociaal. Terwijl ieder die oplettend om zich heen kijkt, toch kan constateren dat wat wij kennen als “het leven” grotendeels een proces is van achteruitgaan en minder worden, los moeten laten, (af-)sterven. “Tijd schendt alles”, en dat niet ten goede, leert een aloud en bekend spreekwoord. 

Juist de dag dat dit epistel vorm kreeg, zei een geïnterviewde ongeveer zoiets: “De situatie (in de wereld, red.) is nu zó onzeker, we weten het gewoon niet. Maar reken erop dat dit voorlopig, zeker nog dit jaar, zo blijft en wellicht ook niet stabiliseert – met alle gevolgen voor prijsniveaus en beschikbaarheid van vooral olie en voedsel.” 

Geen blij vooruitzicht dus – of toch wel? Juist, omdat we weer mochten herdenken, vieren zeggen sommigen, dat de dood Vorst Messias niet heeft kunnen houden. In overgave vertrouwen op Hem, dan wordt de toekomst ècht zeker beter. Dan kun je eindigen met een uitroepteken!