Met een gerust hart met pensioen

Na bijna 45 jaar trouw dienstverband gaat het mis

Sanne werkt op een paar maanden na 45 jaar bij dezelfde overheidsinstelling. Een loopbaan die vandaag de dag nog maar zelden voorkomt. Na vele reorganisaties, digitaliseringsrondes en soms heftige periodes van ziekte is het voor haar duidelijk: het is tijd om gas terug te nemen. Ze besluit gebruik te maken van de mogelijkheid om eerder met pensioen te gaan. Maar dan volgt een schok. Het pensioen dat zij zou ontvangen blijkt nog niet de helft te zijn van wat eerder werd voorgerekend.

Jaren van verandering en toegenomen werkdruk

Waar haar werk vroeger vooral bestond uit papieren dossiers, handmatige administratie en persoonlijk contact, veranderde alles geleidelijk door automatisering en telkens nieuwe beleidswijzigingen. Sanne: “Ministers kondigen mooie trajecten aan, maar in de praktijk moesten wij nog jarenlang worstelen met systemen die niet werkten. Burgers begrepen het niet meer, en wij soms ook niet.” Die opeenstapeling van veranderingen zorgde bij haar tot twee keer toe voor langduriger ziekteverzuim. Elke keer pakte ze haar werk weer op, maar de rek raakte er langzaam uit.

De wens om vervroegd met pensioen te gaan

Al jaren had Sanne één doel: als het even kon stopte ze op haar 61e. Niet om niets te doen, maar om weer rust te ervaren na een lange werkzame periode. Het ABP bood daarvoor een keuzepensioen, een regeling die een goed overbruggingspensioen geeft tot de AOW ingaat. Met dat perspectief voor ogen besluit Sanne de stap te zetten. Maar door langdurige ziekte én een hoofd dat “op” was, dient zij de aanvraag een paar dagen te laat in. En dat blijkt funest.

Een terugval naar €750 per maand

Omdat de aanvraag te laat was, vervalt het recht op het keuzepensioen. Sanne hoort dat ze nog maar €750 per maand zal ontvangen. Een bedrag waar ze onmogelijk van kan rondkomen. Alsof dat nog niet genoeg is, blijkt dat haar werkgever haar niet heeft afgemeld bij het UWV, waardoor extra vertraging ontstaat. Vakantiestress bij het ABP maakt het probleem alleen maar groter: er moet nog een verklaring van de huisarts komen, formulieren van de werkgever, aanvullende stukken… en niemand is bereikbaar.

Tijd om hulp in te schakelen

Sanne weet dat ze er alleen niet uitkomt. “Ik ben al ruim dertig jaar RMU-lid. Ik belde eigenlijk nooit, maar nu wist ik: dit kan ik niet zelf oplossen.”
De RMU-jurist duikt direct in de materie. Er wordt contact gelegd met het ABP, er wordt een heldere brief opgesteld en er volgt intensief overleg per mail en telefoon. Belangrijkste vraag: kan het pensioenfonds ondanks de te late aanvraag toch het keuzepensioen toekennen?

Opluchting: het pensioen wordt hersteld

Na een spannende periode komt het verlossende antwoord: Sanne krijgt alsnog recht op zowel het vervroegd pensioen als op haar volledige pensioen vanaf de pensioengerechtigde leeftijd. De financiële impact is enorm. Sanne: “Het scheelde voor mij zo’n €800 per maand ten opzichte van dat kleine pensioen. Dat is duizenden euro’s per jaar. Ik was zó opgelucht.”

Weer ruimte om rustig te leven

De last valt van haar schouders. Doorgaan tot haar AOW-leeftijd was geen optie meer, en dankzij de correctie hoeft ze geen beroep te doen op een WIA-uitkering. Ze kan nu echt uitrusten en haar leven anders inrichten.
Sanne: “De RMU-medewerker was heel deskundig, heel precies, en nam het gewoon over waar ik het niet meer kon. Maar boven alles ben ik dankbaar dat de Heere hierin heeft gezorgd.”