Lydia: ‘Een collega wilde een affaire met mij beginnen. Daar schrok ik erg van.’

De ervaring van Lydia is helaas herkenbaar voor velen: een fusie die de sfeer op de werkvloer volledig verandert, een team dat uit balans raakt en daarbovenop een uiterst pijnlijke situatie met een collega en haar manager. Hoe vind je dan weer houvast?

Van stabiel team naar onrust

Wanneer Lydia op haar 18e begint in het laboratorium — gecombineerd met een laborantenopleiding — ontdekt zij al snel hoe fijn het is om in een klein en hecht team te werken.

“We hadden een warm team. Collega’s waren betrokken, begripvol en vriendelijk. Ik voelde me er veilig. Dat gaf rust, ook in periodes dat ik het privé moeilijk had.”

Verandering ligt echter op de loer. Lydia kan slecht tegen onrust en is in haar leven meerdere keren overspannen geweest. Juist daarom was dit stabiele team voor haar zo belangrijk.

Een fusie die alles op z’n kop zet

Hoewel de fusie groots werd aangekondigd, bleef duidelijke communicatie over de gevolgen voor afdelingen uit. “Het bleef allemaal vaag,” vertelt Lydia. Wanneer de teams worden samengevoegd, verandert de sfeer drastisch. Het andere team blijkt totaal anders in dynamiek:

• dominanter

• scherper in omgang

• individualistischer

Eén collega uit dat team is opgelucht na de fusie, maar meerdere anderen zorgen voor een sfeer die Lydia als kil en onveilig ervaart. Zelfs een gewaardeerde collega — dicht bij haar pensioen — vertrekt: “Ze zei later dat de sfeer op haar nieuwe werk weer was zoals vroeger bij ons.”

Een ongewenste toenadering

Dan volgt een gebeurtenis die Lydia volledig overvalt. “Een collega wilde een affaire met mij beginnen. Ik was zó geschrokken. Ik ben gelukkig getrouwd en had totaal niet verwacht dat hij zulke bedoelingen had.”

Lydia wilde collegiaal contact, niet meer. Maar voor hem lag dat anders. De spanning die dit met zich meebracht, raakte haar diep. In haar emotionele reactie zegt Lydia op een moment iets wat verkeerd valt. De collega dient daarop een klacht in bij de manager. “Dat vond ik zó pijnlijk. Ik ben meteen excuses gaan maken. Maar het raakte me enorm.”

Een gesprek opnemen en waarom dat nodig bleek

Van haar familie krijgt Lydia het advies om een gesprek met de manager op te nemen. Mocht de situatie escaleren, dan heeft ze tenminste een volledig verslag.

“Ik twijfelde, maar heb het toch gedaan. Achteraf was dat nodig. In gesprekken werden details verdraaid — ook door de personeelsfunctionaris — allemaal in het voordeel van mijn collega.”

Lydia besluit eerlijk te zijn en vertelt dat ze het gesprek heeft opgenomen. De manager reageert geïrriteerd, maar Lydia houdt voet bij stuk en levert zowel transcriptie als geluidsbestand aan.

Negatieve houding van de manager

Vanaf dat moment verandert de houding van de manager merkbaar. “Ik kon niets meer goed doen. Dat is letterlijk tegen me gezegd.” Wat voor Lydia het meest pijn doet, is het ontbreken van opbouwende kritiek. Alles voelt destructief. Daarnaast blijkt doorgroeien bij dezelfde werkgever onmogelijk geworden.

De spanning loopt bij Lydia steeds hoger op. “Ik kreeg in mijn vakantie ineens een brief dat er een klacht lag. Ik vroeg per mail wat er aan de hand was, maar kreeg alleen terug dat ze dat niet via mail zouden bespreken. Toen moest ik 10 dagen wachten. Ik sliep nauwelijks.”

Zelfs een dreiging met ontslag komt ter sprake. Tegelijk weet Lydia: haar functie is moeilijk in te vullen en veel collega’s zijn tevreden over haar werk. Gelukkig vertrekt haar manager uiteindelijk.

Een lichaam dat de grens aangeeft

Net wanneer Lydia denkt dat het misschien beter kan worden, krijgt ze een zware paniekaanval. “Ik had dat nog nooit meegemaakt. Ik wist: ik moet even helemaal stoppen.” De huisarts, psycholoog en later de Arbo-arts adviseren rust. Lydia meldt zich ziek.

Wanneer de werkgever kort daarna alsnog een gesprek wil, geeft Lydia duidelijk aan dat ze dat (nog) niet aankan. Eerst volgt een gesprek met de Arbo-arts. Daarna wordt een kennismaking ingepland met haar nieuwe manager, dit keer gaat haar man mee voor steun.

Voorzichtig vooruitkijken

“Ik hoop zó dat dit gesprek goed verloopt en dat ik weer mezelf kan worden. Ik volg nu therapie om alles te verwerken en om beter met werkdruk en spanningen om te gaan. Hopelijk vind ik zo de weg omhoog.”