Leidinggeven en zelf besmet raken met het coronavirus

Met stevige passen komt Marjolijn Kamerling (47) de woonkamer binnengelopen. Ze heeft vastgestaan in de file en is later dan gepland. “Het is zo druk,” verzucht ze, terwijl ze neerploft met een glas koud water. “Er is chaos op het werk.” We praten over leidinggeven, corona en de impact die de crisis had op haar werk in de zorg.

Een leven lang zorg

Marjolijn werkt al sinds haar zestiende in de zorg en is inmiddels Afdelingscoördinator bij Stichting Humanitas Rotterdam en Rijnmond. “Ik doe dit werk omdat kwaliteit van leven voor mij centraal staat. Humanitas sluit daar perfect bij aan. We leveren álles aan zorg, we zeggen nooit nee.”

Hoewel ze inmiddels tweeënhalf jaar leidinggevende is, miste ze soms het werk aan het bed. “Ik lever geen zorg meer. Ik stuur aan, coach, voer functioneringsgesprekken, maak roosters en bewaak de financiën. Dat hoort erbij, maar soms mis ik de zorg zelf.”

Voor leidinggeven in de zorg noemt ze een paar belangrijke eigenschappen: stevig staan, knopen durven doorhakken, geen vriendschappen nastreven binnen het team en vooral: eerlijk zijn, ook in je afspraken.

Corona: dezelfde rol, maar alles anders

“Mijn werk bleef hetzelfde, maar het werd wel veel drukker,” vertelt Marjolijn. Toch waren er vooral zorgen in de eerste fase van de coronacrisis. “Toen het RIVM zei dat er onvoldoende beschermingsmiddelen waren, schrok ik enorm. We moesten onbeschermd werken, dat voelde zó verkeerd om uit te leggen aan mijn team. Helemaal toen de helft van hen ziek thuis kwam te zitten.”

Uiteindelijk werd Marjolijn zelf ook besmet. “Ik leverde weer zorg aan het bed van een zieke man. Het voelde tien keer erger dan een normale griep. Ik ben zeker zes weken uit de running geweest.”

Die periode heeft haar diep geraakt. Op Facebook schreef ze daarover:

‘Toen ik ziek was van corona was ik alle vastigheid die ik gebouwd had, kwijt. Ik was zo ziek dat ik niet anders kon dan me alleen maar overgeven aan Hem. En Hij heeft mij erdoorheen gedragen. Als ik terugkijk was het als het suizen van een zachte stilte. De Heilige Geest was om mij heen, ging voor mij uit, troostte mij. Elke stap die ik weer mocht zetten was met Hem. En alle dingen om mij heen leken nieuw.’

Geloof als bron van leiderschap

Haar inspiratie haalt Marjolijn uit de Bijbel. “Jezus laat emotie zien. Hij verbloemt Zijn boosheid niet, denk aan het omkeren van de tafels van de wisselaars. Boosheid mág er zijn. Als leidinggevende was Hij ook niet altijd geliefd, maar Hij deed wat nodig was.”

Ook Mozes en Jozua inspireren haar. “Zij hadden te dealen met situaties die eigenlijk helemaal niet zo anders zijn dan nu.”

Volgens Marjolijn is er verschil tussen leiderschap en christelijk leiderschap. “Het verschil zit in het geloof en in de vruchten daarvan. Ik loop niet te koop met mijn geloof; ik heb het mijn team nooit expliciet verteld. Maar ze weten het — dat zijn de vruchten van de Geest.”