In het diepe – Buitenlandstage als versneller van groei | Hugo en Laura

In In het diepe spreken we professionals over hun loopbaan, keuzes en vorming. Dit keer: Hugo, student verpleegkunde die zijn buitenlandstage liep in Antwerpen, en Laura, docent en begeleider vanuit het Hoornbeeck College. Samen vertellen zij over studiekeuzes, persoonlijke groei, ethische dilemma’s en de waarde van internationale stages.

Waarom kozen jullie voor het vak verpleegkunde?

Hugo: “Ik vond het menselijk lichaam altijd al interessant. Toen ik moest kiezen wat ik écht leuk vond, kwam ik al snel bij de gezondheidszorg uit. Zo ben ik verpleegkunde gaan doen.”

Laura: “Na de middelbare school heb ik de opleiding tot verpleegkundige gevolgd in Breda. Ruim twintig jaar geleden ben ik op een middelbare school gaan werken als docent Verzorging en Biologie. Toen er later een vacature kwam bij het Hoornbeeck College in Goes, kon ik docentschap en mijn achtergrond als verpleegkundige mooi combineren.”

Hoe werkt het aanbod van buitenlandstages op het Hoornbeeck College?

Laura: “Het Hoornbeeck heeft zes locaties. Studenten krijgen op elke locatie de mogelijkheid om stage te lopen in Antwerpen, bij een van de vier ziekenhuizen waarmee we samenwerken. Daarnaast zijn er enkele plaatsen in Oeganda of Israël, maar dat zijn er veel minder. Daarom adviseren we studenten om Antwerpen als tweede keuze op te geven. Het is uniek hoeveel stageplekken wij daar hebben; ziekenhuizen werken graag met onze studenten. Ik denk dat dat komt door de stevige basiskennis door ons lesgeven en de normen en waarden die studenten van huis uit meekrijgen.”

Waarom koos jij voor een buitenlandse stage, Hugo?

Hugo: “Je kunt meteen een keuzedeel internationalisering uit je vierde jaar afronden. Dat was voor mij een belangrijke reden. En ook de persoonlijke ontwikkeling: een half jaar op jezelf wonen, in een andere cultuur, in een zorgsysteem dat anders werkt. Daarnaast hoorde ik dat je in België als student meer mag en meer leerkansen krijgt.”

Hoe bereiden jullie studenten voor op een buitenlandstage?

Laura: “Die begeleiding is intensiever dan bij een stage in Nederland. Je begeleidt de student niet alleen richting het ziekenhuis, maar ook in hoe hij of zij zich staande houdt in een ander land. Studenten moeten solliciteren, gemotiveerd zijn en goed staan qua cijfers. Een collega en ik gaan regelmatig naar België; we kennen de afdelingen en weten wat studenten kunnen verwachten.

Vooraf zijn er twee bijeenkomsten. In de eerste krijgen ze een stagegids en werken ze aan een keuzedeel internationalisering. Ze verkennen het land, cultuur, geloof, budget, vervoer en taal. In de tweede bijeenkomst beantwoorden we vragen en proberen we de studenten in Antwerpen te laten kennismaken met het ziekenhuis. Uniformen passen is dan al een feestje.

Daarnaast bereiden we hen voor op ethische kwesties, zoals euthanasie. Studenten bellen soms met vragen als: ‘Ik mag bij een euthanasie zijn, wat vindt u daarvan?’ We geven geen persoonlijke antwoorden, maar sturen vanuit de Bijbel en ons standpunt richting een keuze waar zij zelf achter kunnen staan. De drempel om ons te bellen is laag en daar maken ze echt gebruik van.”

Hoe zag de begeleiding tijdens de stage eruit?

Hugo: “In het begin werd ik continu begeleid. Naarmate ik meer kon, lieten ze me steeds zelfstandiger werken.”

Laura: “Ik bezoek de student al in de eerste week. Je vraagt hoe het gaat, wat de eerste indruk is, en helpt ze praktisch op weg. Daarna kom ik nog een aantal keer langs tijdens de stageperiode.”

Hoe land je in een nieuwe omgeving?

Hugo: “Het was wennen: omgangsvormen, taal en zelfstandig wonen. Maar doordat er veel Hoornbeeck-studenten in Antwerpen waren, had ik een groep om ervaringen mee te delen. Dat hielp enorm. En je bent goed voorbereid, dus je weet wat je kunt verwachten.”

Laura: “Ze lachen en huilen samen. Bijna iedereen heeft in de eerste weken een dip. Maar door de voorbereiding en onderlinge verbondenheid komen ze daar doorheen. Dat is heel mooi om te zien.”

Wat heb je geleerd van je stage?

Hugo: “Ik stond op neurochirurgie en MKA, een intensieve afdeling met grote operaties, een medium care en een stroke unit. Technisch heb ik heel veel geleerd, maar ook psychosociaal: omgaan met zwaar lijden, met ernstig zieke patiënten en hun families, of jonge mensen die door een ongeluk levenslang verlamd zijn.

Daarnaast werkte ik in een multicultureel team en kreeg ik veel vragen over mijn achtergrond. Ik leerde hoe mensen vanuit andere culturen naar lijden kijken. Dat was waardevol.”

Wat leren jullie van elkaar als student en begeleider?

Hugo: “Laura hielp me bij alles wat geregeld moest worden, zoals de Erasmusbeurs. En ze gaf me feedback. Soms had ik gewoon even een schop onder de kont nodig.”

Laura: “Hugo is erg leergierig. Hij stond op een van de pittigste afdelingen. Als hij iets moeilijks tegenkwam, zocht hij het op en oefende het. Hij kreeg veel ruimte van het ziekenhuis en haalde daardoor veel uit zijn stage. Dat is prachtig om te zien.”

Wat is de meerwaarde van een buitenlandstage?

Hugo: “Je mag veel zien en doen. Je wordt zelfstandiger, want je moet jezelf redden in een ander land. En de multiculturele context leert je veel over mensen en zorg.”

Laura: “In België mogen studenten meer verpleegtechnische handelingen uitvoeren. Je ziet ze groeien in zelfstandigheid en volwassenheid. Ik zeg altijd: ga op tijd naar huis voordat school weer begint. Jij bent veranderd, maar thuis zien ze dat ook. Je moet echt even acclimatiseren.”

Hoe ervaar jij zelf een buitenlandse stage, Laura?

Laura: “We hebben voor het eerst docentstages gedaan. Docenten liepen een paar dagen mee in een Antwerps ziekenhuis. Studenten gaven rondleidingen, en wij liepen in verpleegkundepakjes mee. Dat gaf veel betrokkenheid.”

Ga je nog een keer in het buitenland stagelopen, Hugo?

Hugo: “Ik heb nog geen stage gedaan in een Nederlands ziekenhuis. Dat wil ik nog wel voor ik afstudeer, zodat ik beide systemen ken. Dat is de enige reden dat ik geen tweede buitenlandstage doe, want qua ervaring zou ik het zéker aanraden.”

Wat wil je na je opleiding gaan doen?

Hugo: “Ik wil graag geneeskunde studeren. Ik mis soms de diepgang van zelf diagnoses stellen. Dat lijkt me heel interessant.”