In het diepe – Hoe verpleegkundigen groeien in vakmanschap en leiderschap | Eline en Arina

In In het diepe spreken we professionals over hun loopbaan, keuzes en vorming. In deze editie gaan we in gesprek met Eline Hoogendijk, wijkverpleegkundige in opleiding, en Arina Brunekreeft-Budding, docent verpleegkunde. Beiden delen dezelfde opleiding, maar staan nu ieder op een andere plek in het werkveld: de één in de praktijk, de ander in het onderwijs.

Waarom kozen jullie voor de opleiding HBO-V?

Arina: “Iedere student is uniek en komt met een andere motivatie. Het is mooi om daarop aan te sluiten, kwaliteiten te herkennen en in te zetten tijdens het studeren en in het werkveld. Tijdens de opleiding leer je veel: over het menselijk lichaam, gesprekstechnieken, ontwikkelingspsychologie, verpleegkundige handelingen, organisatie van zorg en onderzoek. Wat studenten opdoen is niet alleen toepasbaar in hun beroep, maar ook in hun persoonlijke leven. Het is waardevol om bij te dragen aan zowel professionele als persoonlijke ontwikkeling.”

Eline: “Door opdrachten voor school werd ik in de praktijk uitgedaagd om complexe casussen op te pakken. Dat hielp mij om als leerling-wijkverpleegkundige de theorie concreet te maken. Het leren voor toetsen werd daardoor makkelijker: je hebt als het ware een kapstok waar je je kennis aan ophangt.”

Voldeden de opleiding en het werkveld aan je verwachtingen, Eline?

“Haha, nee! Ik verwachtte veel meer inhoudelijke leerstof en had niet stilgestaan bij hoeveel leiderschap en onderzoek erbij horen. Later hoorde ik dat dit een verschil is tussen de oude AD-opleiding (niveau 5) en de huidige bacheloropleiding (niveau 6). Als ik dat vooraf had geweten, had ik misschien meer getwijfeld. Op de CHE word je echt getraind in kritisch denken: waarom doen we wat we doen? Is dat wel de juiste manier? Ik had ook nooit verwacht dat ik binnen mijn organisatie een project moest draaien dat een verandering beoogt. Ik moest projectleider zijn en allerlei analyses loslaten op de praktijk.”

Welke inzichten hebben jullie van elkaar geleerd?

Arina: “Eline kan goed organiseren en plannen, maar past zich ook makkelijk aan als het anders loopt. Daar kan ik veel van leren.”

Eline: “Ik had een heel groot beeld van verpleegkundig leiderschap. Ik dacht dat ik een leidinggevende functie zou moeten ambiëren, maar dat wilde ik helemaal niet. Ik worstelde daarmee, ook met het herkennen van mijn eigen capaciteiten. Arina hielp me om leiderschap klein te maken en te zien hoe ik het al toepaste. Dat gaf veel zelfvertrouwen en hielp me echt groeien.”

Waar hoop je dat studenten aan denken als ze later aan jou terugdenken, Arina?

“Phoe… ik hoop aan eerlijke gesprekken, met humor, waardoor de student weer vertrouwen kreeg in het leerproces.”