‘Ik rolde in een wereld die ik niet kende.’

Een lange loopbaan binnen één groot concern

Tom werkt al sinds zijn LTS- en MTS-tijd in de elektrotechniek. Als tekenaar/werkvoorbereider begint hij bij zijn eerste werkgever, onderdeel van een groot concern waarin hij uiteindelijk decennialang werkzaam blijft. Na negen jaar — met een onderbreking voor militaire dienst — stapt hij over naar een ander bedrijfsonderdeel. Twintig jaar en talloze projecten later verhuist hij binnen het concern opnieuw naar een andere divisie.

“Feitelijk heb ik sinds mijn start in 1980 nooit meer hoeven solliciteren,” vertelt Tom. Het bedrijf was breed vertakt met activiteiten in logistiek, transport en installaties. Bedrijven die niet binnen de installatiebranche pasten, werden verkocht; nieuwe installatiebedrijven werden aangekocht. Dat werd de corebusiness.

Veranderingen stapelen zich op

Door de jaren heen ziet Tom hoe reorganisaties elkaar afwisselen. Zeker na de beursgang: “Men wilde voortdurend de indruk wekken dat alles goed ging.” Tijdens de crisisjaren lukt dat nog redelijk, maar daarna volgen bezuinigingen en structurele herindelingen. Toch blijft Tom loyaal.

“Je was blij dat je werk had,” zegt hij. “Veel bedrijven waren sinds 2008 omgevallen en talloze collega’s uit de branche waren werkloos geworden.”

Een ingrijpende reorganisatie

Eind 2014 start een nieuwe, zware reorganisatie. De financiële problemen zijn inmiddels ernstig door fraudegevallen binnen de holding. Ondanks financiële afspraken met banken is het perspectief slecht.

Tom hoopt te mogen blijven en dat lukt. Maar het concern kan de enorme schulden niet terugverdienen. Afdelingen worden samengevoegd, ondersteunende functies verdwijnen en teams worden kleiner. “We moesten het steeds met minder mensen doen.”

Het blijkt niet genoeg: het bedrijf wordt uiteindelijk in delen failliet verklaard.

Het faillissement: alles komt tot stilstand

Als Tom na zijn vakantie terugkomt, volgt het nieuws snel: zijn bedrijfsonderdeel gaat failliet. Het UWV neemt tijdelijk de loonbetaling over en het dagelijks ritme valt abrupt weg.

Tom: “Ik rolde in een wereld die ik niet kende. Ik ben nooit eerder werkloos geweest en nauwelijks ziek geweest.” Er volgt een sollicitatieplicht en later een intensieve sollicitatietraining van acht ochtenden voor 50-plussers. “Allemaal nieuwe ervaringen.”

De RMU als vaste steun in een onzekere tijd

Omdat Tom al 35 jaar niet had gesolliciteerd, stuurt hij zijn eerste conceptbrief direct naar de RMU. “De feedback hielp enorm. De RMU ondersteunde me ook bij het maken van een professioneel cv. Daardoor kon ik veel sterker de arbeidsmarkt op.”

Ook de brief van de curator legt hij aan de RMU voor. Die maakt helder wat de juridische gevolgen zijn van het faillissement en welke stappen Tom kan verwachten — precies de duidelijkheid die hij op dat moment nodig heeft. Daarnaast vraagt hij tijdens sollicitatieprocessen advies over nieuwe contracten. “Ik schrok hoe uitgehold arbeidsvoorwaarden tegenwoordig zijn in vergelijking met mijn oude dienstverband.”

De emotionele impact van werkloos worden

Tom beschrijft de maanden na het faillissement als een rouwperiode: “Je sluit een groot deel van je leven af. Vanzelfsprekende zekerheden vallen weg. En steeds weer die vraag: ‘Zal ik nog aan het werk komen?’”

Toch leert hij ook relativeren. Met een WW-uitkering redden ze zich als gezin en gelukkig vindt Tom tijdelijk werk tot begin 2017. “Ik merk dat ik afhankelijker ben geworden. In het besef dat de Heere regeert, valt het me mee en kan ik met vallen en opstaan de toekomst tegemoetzien.”