Goede voornemens die blijven

Goede voornemens… wie maakt ze niet aan het begin van een nieuw jaar? De meesten van ons herkennen hoe die goede intenties vaak al na een paar weken verbleken. Maar soms klinkt er een bijbels woord dat dieper gaat dan een voornemen dat we onszelf opleggen. Zo hoorde ik een preek over Barnabas, die vanuit de gemeente in Jeruzalem naar Antiochië werd gestuurd om te zien hoe het de jonge christenen daar verging. Antiochië was in die tijd een grote, bruisende Romeinse stad op de grens van het huidige Syrië en Turkije.

De gekozen tekst was Handelingen 11:23:

De naam Barnabas betekent “zoon der vertroosting”, of “zoon der bemoediging”. Dat is precies wat hij doet. Hij spoort de christenen aan om met een voornemen van het hart bij de Heere te blijven. Niet een voornemen uit gewoonte of uit goede bedoelingen, maar een voornemen dat werkelijk uit het hart opkomt. In de NBG-vertaling wordt het kernachtig weergegeven als: “standvastig en trouw te blijven aan de Heer.”

Onze eigen voornemens kunnen zomaar stranden. Maar een voornemen des harten heeft dieper wortelwerk. Daarin klinkt een liefde die volhoudt, omdat zij verbonden is aan de Heere Zelf. Dat maakt gehoorzaamheid niet licht, maar wel dragelijk.

In de preek klonk de oproep om juist in deze tijd waarin veel mensen met eenzaamheid te maken hebben, ons als christenen hartelijk en getrouw voor te nemen om een bemoedigende broeder of zuster te zijn. Dat kan met woorden, maar evenzeer in daden. Daarnaast is het trouw zoeken van de Heere in Zijn Woord, en het voortdurend tot Hem gaan in gebed, letterlijk van levensbelang. Wie Hem zoekt, wordt bevestigd in dat voornemen des harten.

Als we dat in praktijk brengen, niet uit kracht van onszelf maar geleid door Zijn genade, mag ook het nieuwe jaar onder Zijn zegen staan. Dat wens ik u van harte toe voor Anno Domini 2023.

| Deze tekst is geschreven door Bernard Koers, RMU sector Politie & Ambtenaren